Reklam
Reklam

Sulhiye Hoşgör "Aklım erdiğinden beri, bir şeyler çizmekten hoşlanıyorum.''

Ressam Sulhiye Hoşgör ile yaptığım sıcacık söyleşi, haberimizin devamında...

Sulhiye Hoşgör
Bu içerik 2846 kez okundu.
Reklam

 

 

 

Söyleşi: Onur Sancak

 

 

 

 

 

Biraz sizi tanımak isterim.

1941’de Ankara’da doğdum.  Kendimi bildim bileli resim yapıyorum. Hala da Ankara’da yaşıyorum.

Resimle nasıl tanıştınız?

Aklım erdiğinden beri, bir şeyler çizmekten hoşlanıyordum. 4-5 yaşında evde serili bir kilimin desenleriyle parmaklarımla şekli çiziyormuş gibi üzerinde oynardım. O zamandan beri de ben kilimi çok severim. Daha sonra bunu kaleme döktüm.  Evler dağlar çizmeye başladım. Okula gitmiyordum. Küçüktüm. Kendimce böyle çalışmalarım vardı. İkinci sınıfta beni öğretmenim keşfetti. Bir sanatçı fahri olarak bana ders verdi. Beş altı ders aldım. Boyayla fırçayla böylece tanıştım.

Resim pahalı bir sanat. Gönül verenler neler yapmalı?

Bana göre pahalı değil. Çünkü elinde yaptığın bir eser var. Gönül verenler üstesinden gelmeli. Çekinmeden devam etmeli. O hazzı resim çalışan, sanatla uğraşan bilir.

Sizce yetenek mi, okul mu?

Yetenek.

Ben çöp adam bile çizemem diyen biri çalışarak güzel resim yapabilir mi?

Ben o kişinin yazısına ve sabrına bakarım. Sabırlıysa, güzel yazı yazıyorsa başarır diyebilirim.

Resimde yönlendirmek gerekir mi?

Gerekir. Ama benim böyle bir şansım olmadı.

Akademisyenler genelde, alaylılara burun kıvırırlar, buna nasıl bakıyorsunuz?

Bana göre yanlış. Sanatçı açık görüşlü olmalı. Yelpazeyi geniş tutmalı. Sanata dar açıdan bakmamalı. Sanat evrensel olmalı. Sanata tek açıdan bakarsan orada kalırsın.

İyi ressam tanımınız nedir?

Resim yapan var. Ressam var. Sanatçı var. Bunu ayırt etmek lazım. Emek verilen her şey güzeldir.

Sergilerinizden konuşalım birazda.

Açtığım sergilerin sayısını tam olarak hatırlamıyorum. Bu konuda biraz dağınığım.  Hangi tarihte, nerede açtığım gibi. Ama yaklaşık kırkı aşmıştır. Çoğu kişiseldir.

Nelere kızarsınız?

İkiyüzlülük, samimiyetsizlik.

Hayvan sever misiniz?

Elbette, çok severim. Hatta bir kedim var. İsmi paşa ama ben ona oğlum diye hitap ediyorum. Öylede kaldı.

Neden insanlar sevgiyi çabuk tüketiyorlar?

Vefasızlıklarından. Manaya az değer verdiklerinden.

Bir iki kursa gidip ressammış gibi dolaşan kişiler için neler söylersiniz? Ressam olmuşlar mıdır?

Eline her fırça alan, her boya süren ressam olamaz elbette. Kendini eğlendirmiştir mutlaka. Ama bu sanat olamaz. Bir kursa gidiyor, iki resim yapıyor diye ressam olamaz tabi. Her sanatın bir ağırlığı bir değeri vardır. Sanatçı zaten bunu bilir.

Üç sözcükle kendinizi nasıl tanıtırsınız?

Güzelliği seven, gülümseyen, unutkan. Unutkanlıkla ilgili çok anım var. Mesela onur geçen gün bir şey sormak için seni arayacaktım. Ama ulaşamadım. Ama şimdi seni gördüm ne soracağımı unuttum.

Eşim bana, neyi unutursan unut,  evli olduğunu unutma derdi. Biri evlenme teklif eder, unutur kabul edersin. Ben ortada kalırım diye espri yapardı.

Başarısızlık yaşadınız mı?

Resimde yaşamadım. Bu konuda çok hırslı değilim. Özel hayatımda olmuştur elbet.

Bir resmi yaparken ödül alma kaygısı yaşar mısınız?

Hayır. Ödül alma kaygısıyla hiçbir şey yapmadım. Sevdiğim için yapıyorum.

Biraz atölye çalışmalarınızdan konuşalım.

İki öğrencim sergi açtı. Çok başarılı öğrencilerim var. Nedense bu sanatı çok ciddiye almıyorlar. Aslında içlerinde çok başarılı olanlarda var.

Yalnızlık yaşar mısınız?

Çok hızlı bir tempom var. O yüzden çok yalnızlık yaşamıyorum. Günün yirmi dört saati bana yetmiyor.

Bir gün, resim yapamasanız ne hissedersiniz?

Bunu hiç düşünmedim. Hep yapacakmışım gibi geliyor. Onu o zaman yaşayıp görmek lazım.

Neden şöhret olanlar kimliğini değiştirir?

Sadece kompleks. Olduğu yeri hazmedememe. Normal bir psikolojide olan birisi bunu yapmaz.

Projelerinizden konuşalım mı birazda.

Hayatı olduğu gibi yaşıyorum. Hedefim de, projem de yok. Olursa bir gün haberin olur Onur.

Atölyeniz daha çok dost meclisi gibi. Öğretmen öğrenci ilişkiniz yok. Resim çizerken rahat olmalarına mı özen gösteriyorsunuz?

Evlerinde gibi hissetmelerini, bir aile ferdi gibi olmalarını söylüyorum daima. O zaman daha iyi ürünler ortaya çıkar.

Bu güzel söyleşi için çok teşekkür ederim.

Ben teşekkür ederim Onur ayağına sağlık. Ama her zaman gel.

Reklam
Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
Murat ozcelik     0000-00-00 Sizin yapmış oldunuz 4 tablo aldım 1995 senesinde.acema nakadar değerlidir.
Nevzat Doğanay     2016-09-26 70 yıla yakın kardeşten yakın dostluğumuzda ,bilirim ki yemek yer su içer ,yolda yürür gibi rahat resim yaparsın.Mütevaziliğin ,sevecenliğin, ruhunun güzelliği her resmine,resimde ışık gibi yansır. Ömrün ve resimdeki başarıların sonsuz olsun dilerim.Hep sağlık ve afyet içinde resim dolu yaşam Allah"ın sana hak ettiğin bir lütfudur.Selamlar saygılar sevgiler. NEVZAT DOĞANAY
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
İtalya- Pisa
İtalya- Pisa
 İtalya-Venedik
İtalya-Venedik