Reklam
Reklam
istanbul escort
Uçurumdan tebessümler 1
Ayşe İkiz (Oyuncu)

Uçurumdan tebessümler 1

Bu içerik 1625 kez okundu.
Reklam

 

 

 

 

“Yıkılmış enkazın altında kalan cam kırıkları”

 

 

 

 

Eşinin hastalığı yüzünden yaz-kış demeden kızına ve eşine bakmak zorundaydı. Sabah erkenden kalkar inekleri sağar, öğlenleri tarlada çalışırdı. Hatice kadının eşi Basri amca tarlada çalışırken başına güneş geçmesi sonucu felç kalmıştı. Artık yatağa mahkûm olmuştu.

Filiz ilkokul 1. sınıfa başlamıştı. Babasının yatalak olması onların hayatını daha da zorlaştırmıştı. Annesi Filiz’in okuması için gece gündüz çalışmaktaydı. Okulunu ve arkadaşlarını çok seviyordu. Onun okuma arzusu öğretmenin dikkatini çekmişti. Babasının yatalak olması, annesinin zor şartlar altında evi geçindirmesi öğretmenini çok duygulandırmıştı. Onun için elinden geleni yapmaya hazırdı.

Köyün Ağası Halim ağa o kadar zalim ve acımasızdı ki, tarlada işçileri çalıştırır, paralarını vermez, üstelik senet imzalatır, köylüyü borçlandırırdı. Köy halkı korkudan seslerini çıkaramazdı. Hatice kadının imzasını alarak elindeki tarlayı alıp, tarlada işçi olarak çalıştırmaya başlamıştı. Kızı için elinden geleni her şeyi yapıyor, bu zulme katlanmak zorunda kalıyordu.

Başarılı bir şekilde ilkokulu bitirmişti. Yaz tatilinde annesine yardım ediyordu, onu hiç üzmüyordu.

“Filizim senin okuman için elimden ne geliyorsa yapacağım.”

Köyde ortaokul yoktu. Filizi şehirde okutmaya gücü yoktu. Bu durumu kızına açıklayamıyordu. Ne olursa olsun kızını okutacaktı. Öğretmen hanım bu durumu öğrendiğinde soluğu Hatice kadının yanında almıştı.

Öğretmen Hanım:

-Filizi okutmak istiyorum.

“Amma benim okutacak gücüm yok. Halim Ağa bizleri borçlandırdı. Karın tokluğuna çalışıyorum. Kızımı şehirde okutmak istiyorum.” diyerek yüzünü utancından yere eğdi.

Öğretmen Hanım, “Filiz’in bütün masrafları bana ait, onu ben okutacağım.”

Diyerek oradan ayrıldı.

Şehirde okula başlayan Filiz çok mutluydu. Yatılı okulda kalmak, annesinden ve babasından ayrı kalması onu üzse bile okulunu ve arkadaşlarını çok seviyordu. Gece çöktüğünde yatağına uzanıp, annesini ve babasını düşünüp, gizlice ağlıyordu.

Sıra arkadaşı Hilal ile çok iyi anlaşıyordu. İkisi de paylaşımcı birer dost olmuşlardı. Yalnızlığını onunla vakit geçirerek bastırıyordu. Öğretmenleri, onun başarısını gördükçe onunla daha çok ilgilenir olmuşlardı.

Sınıfındaki erkek arkadaşlarından birinin hırçınlığı yüzünden onunla pek konuşmak istemiyordu. Bazı arkadaşlarına tehlikeli şakalar yapıyor, onlara vuruyor, kavga çıkarıyordu.  Yurttaki çocuklar bundan çok şikâyetçiydi.

Mert’in şımarıklığı Filiz’i de çok rahatsız ediyordu. Babası çok zengindi. Başka bir kadınla evlendiği için oğlunu yatılı okula vermişti. Şımarıklığı arkadaşlarıyla geçimsizliği herkesi üzüyordu. Filiz’in, Mert’in yanına gidip konuşmasına fırsat vermeden, onu itip yere düşünmüştü.  Filizin eline cam parçası batmıştı. Eline beş dikiş atılmıştı. Mert’in Özrü kabahatinden büyüktü. Öğretmenleri onun bu şımarık hallerine tahammül edemiyorlardı.

O gece Filiz bir rüya gördü. Rüyasında pencereden dışarı bakıyor, annesi ağacın altında duruyordu. Üzerinde bembeyaz elbise vardı ve kızına el sallıyordu. Sanki bir yere gitmek üzereymiş gibi…” O sabah uyandığında annesinin ölüm haberiyle yıkılmıştı.

Yurttaki herkes de bir tatil heyecanı vardı. İçindeki üzüntüyü belli etmeden onlarla vedalaşmak zor olmuştu. Yurtta yapayalnız kalmıştı.

Müdüre Hanım cama doğru yaklaşınca, Filiz’in bankın üzerinde oturduğunu gördü. Yanına doğru yaklaştı. “Arkadaşların yurttan ayrıldı. Sadece sen ve ben kaldık. İstersen seni köyüne gönderebilirim.” Diyerek saçını okşadı.

“Müdüre Anne! Köye gidemem. Orada kimsem yok. Amcam Almanya’da olduğu için onun yanına da gidemiyorum. İzin verin burada kalayım. Yurdun temizlik işlerine de yardım ederim. Lütfen burada kalmama izin verin.” dedi.

“Sen okulumuzun başarılı öğrencilerindensin. Derslerine çalışır, kütüphanede kitap okur, arada bana yardım edersin.” diyerek onun gözlerinin içine baktı.

Yatağının başına geldi. Buğulanmış camdan dışarı bakarken gözyaşlarına hakim olamadı. İçindeki özlem kor gibi alevlenmişti. Gözleri uzaklara daldı.

“Benim kınalı kuzum babasına yardım da edermiş. Bohçanın içinden erzaklarımızı çıkar, baba-kız karşılıklı yemek yiyelim. Hava kararmadan işimizi bitirip eve dönelim. Annen merakta kalmasın.” Gözyaşlarına hakim olamayan Filiz kapının aralandığını fark etti, gizlice gözyaşlarını sildi.

“Yavrum sen hala uyumadın mı?

“Çok özlüyorum onları Müdüre anne, arkadaşlarım şuan ailesinin yanında, benim ailem yok artık.” diyerek yatağına uzanıp, uykuya daldı. Müdüre Hanım onu uzun uzun izledi…

Yurtta kaldığı zamanlar yurdun arka bahçesinde kendine bir fidan dikti. Her gün o fidanı suladı. Fidanla konuştu. “Sen yeşerdikçe ben de yeşereceğim” dedi. Müdüre Hanım onun bu hallerini gördükçe mutlu oluyordu. Hiç evlenmemişti, çocuğu da yoktu. İçindeki çocuk özlemini okuldaki öğrencileriyle bastırıyordu. Öğrenciler onun disiplinli yönlerine şahit olmuşlardı.

Öğrenciler teker teker yurda dönmeye başlamışlardı. Filiz arkadaşlarını sabırsızlıkla bekliyordu. Odasında arkadaşlarına sarılıp, onlarla hasret gidermişti.

Okulun en başarılı öğrencisi olmuştu. Arkadaşları onun bu azmine hayran kalmıştı.  Bazı arkadaşları onu çekemiyorlardı.

Müdüre Hanım, desteğini esirgemiyordu.  Maaşından ona bütçe ayırmıştı. Her ay onun adına bankaya yatırıyordu. Filiz’in bu durumdan haberi yoktu.

“Filiz okulumuzun en başarılı öğrencisi. Sizlerden gönüllü olarak kızımıza yardım etmenizi rica ediyorum.” Demişti.

Bu konuşmaları kapıdan duyan Filiz odasına çıkıp, müdüre Hanım arkasından koşarak gitmişti. “Benim akıllı yavrum, ne olursa olsun seni bırakmayacağım. Çok zeki ve başarılı bir öğrencimsin. Okuman için elimden gelen bütün imkânları sağlayacağım.”

Müdüre anne Yurtta kaldım, benimle o kadar çok ilgilendin ki, içimdeki eksikliği hissettirmedin. Beni evladın gibi gördün.” Dedi. İkisi de gözyaşlarına boğuldular. Birbirlerine sımsıkı sarıldılar. Anne-kız gibi aralarında büyük bir bağ olmuştu artık…

Devam edecek...

 

Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
İtalya- Pisa
İtalya- Pisa
 İtalya-Venedik
İtalya-Venedik