Reklam
Reklam
Kırık hayaller
Mustafa Çiftçi

Kırık hayaller

Bu içerik 483 kez okundu.
Reklam

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hiç bu kadar sızlamamıştı yürek, can desen perişan, ıssız bucaksız bir çöl gibi kuru yürek, neydi bu kadar can acıtan, güven, vefa bu kadar önemsiz miydi? Uçurumlardan düşmek gibiydi, binlerce bıçağın birden vurulması gibi... Oysa o kadar ağır değildi ihanetler, dosttan olmayınca… Güvendiğin dağlara kâr yağdı, derler ya onunla da bitmedi, şimdi ıssız köşemde kırılan ümitlerimin, yıkılan güvenimin, paramparça olmuş her zerremin yüreğimi nasıl parçaladığını düşünüyorum.  Benimle birlikte tüm dünya sustu sanki.  Kuşların cıvıltısı bile gelmiyor.  Onlarda mı benimle birlikte yasa girdi? Şimdi Yıldız’la birlikte dayan yüreğimi mırıldanırken, her cümlede gözyaşı dökerken,  her nefes te ölüyor gibiyim.  Kurumuş bir göl gibi hiç kimseye faydası olmayan, kendine zarar, biriyim sayende. Ve sonra anlarsın her can diyene can olunmaz. Tek hatayla alt üst olur, yerle yeksan ederler. kalbin mi kırılmış,  dünyan mı başına mı yıkılmış,  umurlarında olmaz, kalırsın kırık umutlarınla baş başa, anlarsın ki, kimse umduğun gibi çıkmaz, bir gün toparlanmaya çalışırsın, sen çabaladıkça içinde beslediğin onca iyiliklerin heba oluşu aklına gelir, ve yine kırılır tüm ümitlerin…

Her şeye rağmen, nefes alırsın, belki tekrar umutlanmak için sebepler arar, gülmek için yarınlardan medet umarsın. Olur ya belki tekrar filizlenir kuruyan tohumlar.  tekrar çiçekler açar bahçende...

Belki de başka diyarlara yol alır, yeniden başlanır.  Yeni, yeniden bir hayata başlamak ve kim bilir belki de yeniden gülmek gerek...

Umudun bittiği yerde hayaller parçalanır, kişileri düzeltmek mümkün değildir fakat kendini, kişiliği bozuklardan korumak için sırtını sağlam duvara dayamalısın….

Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
İtalya- Pisa
İtalya- Pisa
 İtalya-Venedik
İtalya-Venedik