Reklam
Reklam
Arafta Kayboluş
Mustafa Çiftçi

Arafta Kayboluş

Bu içerik 132 kez okundu.
Reklam

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Günüm seninle başlasaydı,  sabahları daha çok severdim, diyordu şair.

Seninle başlayıp unutamadığım günler gibi…

 Issız sokaklarda yürürken,  gecenin karanlığında attığım her adımda,

bir anı bir hatıra canlanırken hayalimde,

Gülleri kurumuş bahçemde avunurken,

Kim bilir sen hangi bahçede gül açıyorsun,

Musalla taşında apar topar götürülmeyi bekleyen mevta gibi çaresiz artık,

 Tüm çareler,

Şarkılar da türkülerde ararken bir teselli,

Avuçlarımızın içinden kayıp gitmiş baharımız

Beraber yağmurlarda ıslandığımız zamanlarda şarkılar söyleyip hiç sabah olmayacakmış gibi deli divane gezinirdik,

Can mı?

Yoksa canan mı?

Derdin ya bana,

 Tebessüm eder susardım…

Şimdi cevap veriyorum sana,

Canansız can olur mu?

 Olur, ise bir manası olur mu?

Sen var git yaban bahçelerde gül kokusu ver,

Ben sabah ayazlarında yine de beklerim seni,

gönül divane can avare.

Araf’ta kaybolmuş bir umut,  yolunu bulma ihtimali ile avunan seyyah misali...

 Sabah güneşin doğmadı mı, karanlıklarda mı kaldın, Umutların sonbahar da yaprak misali tek tek, düştü mü?

Dalların kırıldı mı?

Tüm umutların cam parçaları misali,

 Gönülden inciler...

Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
İtalya- Pisa
İtalya- Pisa
 İtalya-Venedik
İtalya-Venedik