Reklam
Reklam
Benim Adım Aramis
Yağmur Denli(Veteriner Fizyoterapist)

Benim Adım Aramis

Bu içerik 624 kez okundu.
Reklam

BENIM ADIM ARAMIS

Merhabalar benim adım Aramis. Küçücük bir erkek british bebeğim ben. Laf aramızda yakışıklıyım, akıllıyım, usluyum. Annem Mine ve Babam Emrah 'ın bana aşık olmasının sebebi de güzelliğimin dışında bu özelliklerimdi.

    Aslına bakarsanız babam hayvanları çok sevse de, ciddi bir alerjik astımı vardı benim gibi dört ayaklı canlara. Ama annemi o kadar çok seviyordu ki bana aile olmayı kabul etti kendini hiçe sayarak. Tabi bu durumda benim payım daha büyük. Benim gibi yakışıklı bir kediye aşık olunca artık bende ailelerine katıldım. Artık bir evim, bir ailem vardı. Ben de o kadar şansız hayvanların arasında şanslı olandım. Mükemmel bir ailem var artık. Gerçekten seviyorlar beni, öylesine değil gerçek aşkla. En iyi mamalar, en iyi oyuncakla, bütün aşılarım. Her şeyim eksiksiz. Hatta onlar işe gittiklerinde yalnız kalmamı istemedikleri için güzel bir kız kardeş getirdiler bana. Önce kıskansam da iyi gelmedi değil.  Ve ben onları çok seviyorum.

      Uzun bir ömrü olur kedilerin. Bunu bile bil, seve seve aldılar beni hayatlarına. Oysaki ben bu yolculuğun uzun sürmeyeceğini biliyordum. Biliyordum ama söyleyemiyordum. Ben insanca bilmiyorum ki, kedice biliyorum. Bilsem de söyler miydim? Asla!

      Çok üzülürler ki. Nasılsa melek olduğum günü yaşadıklarında üzülecekler.  Daha fazla üzülmelerine dayanamam ki...

      Miyavlamam değişse beni Yağmur'a götürürlerdi. O kadar çok üzerime titriyorlar. Biliyor musunuz çok mutluyum onlarla. Öleceğimi bile bile, hiç ölmeyecekmiş gibi yaşıyorum sayelerinde.

       Zaman geçiyor ve ben artık mücadele edemeyecek kadar güçsüz düşüyorum.  Yemek yiyemiyorum, oyun oynayamıyorum. Annem ve babam için direniyorum ama tükeniyorum. Anne, baba üzülme, ağlama diyorum duymuyorlar ama hissediyorlar. Biliyorum...

     Karnım şişti, içi sıvı doluymuş. Bazen nefes almakta zorlanıyorum. Yemek mi? Onu bile unuttum. Ben eriyorum, ailem eriyor. Sadece onlar için direniyorum...

       Yine Yağmur 'un yanındayım. İlaçlar, serumlar... Bir sey değişmiyor. Gün geçiyor ben kötüleşiyorum. Hastalığımın adı FIP miş. Ve maalesef çaresi yokmuş. Ailem umutla bekliyor. Hatta başka veterinerlere götürdüler ufacık bir umut için. Nafile. Sevebileceğim bütün mamaları getiriyorlar. Çare yok anne, çare yok baba. Ben ölüyorum... Üzülmeyin, ağlamayın, bütün acılarım bitecek. Ben sizin hayatınızdaki görevimi tamamladım diyorum, duymuyorlar. Duysalar da ağlamazlar mı? Ağlarlar, üzülürler...

      Ben gidiyorum. Seviyorum sizi. Hayatıma dokunduğunuz için, bana sahip çıktığınız için teşekkür ederim. Çok güzel bir hayat verdiniz bana. Benim sizin hayatınızdaki, sizin de benim hayatımdaki göreviniz bitti. Size ihtiyacı olan çok can var. Benim görevim bitti ama sizin daha çok göreviniz var. Keşke bütün aileler sizin gibi olsa. Sevse , gerçekten sevse ve gerçekten sahip çıksa .O güzel yüreğinizle kardeşlerime iyi bakın .Sizi çok seviyorum. Hakkınızı helal edin güzel ailem....

                    ARAMIS

Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
İtalya- Pisa
İtalya- Pisa
 İtalya-Venedik
İtalya-Venedik