Reklam
Reklam
istanbul escort
 Aşkın Rengi Sensin
Onur Sancak (Yaşam Koçu)

Aşkın Rengi Sensin

Bu içerik 830 kez okundu.
Reklam

 

 

Seni ilk gördüğüm zaman hayatımın bundan sonra kalan zamanını seninle geçireceğime inandım. İlk görüşte aşk dedikleri şey bu muydu? Eğer buysa çok garip bir şeydi. Kalp atışlarım hızlandı. Heyecanımı yenemiyordum. Düşüncelerimi durdurmaya çalışıyor başaramıyordum. Bir şey insanı çarpıyordu. Çarptıktan sonra da sarsıyordu. İşin tuhafı bu güzel bir duyguydu.

Kafe tıklım tıklım doluydu. Gözümü senden alamıyordum. Kaçamak bakıyordum ama zaman zaman bakışlarımız karşılaşıyordu. Kızarıyordum o zaman. Önümde açık bir çay ve yanında bir dilim limon vardı. Limonu alıp çayın içine attım. Çayın rengi daha da açıldı. Bir yudum aldım. Limonun verdiği mayhoş tat hoşuma gitti. Yine göz ucuyla bakıyor musun diye sana baktım gülümseyerek bana bakıyordun. Kalbim duracak gibi oldu. Neler oluyordu bana? Ya da ben neler yapıyordum?

Gülümseyerek selam verdin. Ben de başımı hafifçe öne eğdim. Bundan sonrası ışık hızıyla devam etti. Sanki bir filmin başlangıcıydı. Yönetmen motor demiş ve oyun başlamıştı. Uzun zamandır kimseye güvenemiyordum. Aşkla tanışmaktan korkuyordum. Şimdi neden bu kadar cesurdum bilmiyorum. Cahil cesaretiydi benimki.

Kafe den çıkıp gidersen bir daha seni göremeyecektim. Seni görmemeye dayanabilir miydim? Bunu düşünmek bile istemiyordum. Seni bir daha görmeliydim. Kalkıp bir merhaba diyecek cesaretim yoktu. Neyi bekliyordum ya da bekliyorduk. Bir anda içimden aşkım diye koşmak geldi sana. Masayı sıkı sıkı tuttum. Yoksa bir güç beni arkamdan itiyordu. Kendimi tutmasam koşup boynuna sarılacaktım.

Kalktın,” gitmeeee” diye bağırmak istedim. Dokunsalar ağlayacaktım. Bir daha nasıl karşılaşacaktık. Bu kadar mıydı seninle aşk? Biraz daha baksaydım sana, doyamasaydım. Masama gelip “merhaba” dediğinde, söyleyecek sözcük bulamadım. Kısık bir sesle “merhaba” diyebildim. Sizi tanımak isterim dediğinde ”Beni mi?” diye soruverdim. Biraz daha kalırsan saçmalamaya devam edecektim. Çok şuursuz davranışlar sergiliyordum. “Oturmaz mısınız?” dedim birdenbire. Yapabildiğim en yerinde davranış buydu. Kırmadın beni. İlk cümlende aradığım insanın sen olduğuna inandım. Sohbetimiz kısaydı. “Yeniden görmek istiyorum seni” dedin. “Ben de” diyebildim.”Bunun için telefon numarana ihtiyacım var dedin.” Gülümseyerek.”Anlamadım” dedim. Bugün salaklıkta sınır tanımıyordum. “Seni aramam için” dedin. Bir kâğıda yazıp verdim. Ellerim titriyordu. “Arayacağım seni” dedin ve elimi hafifçe sıkıp gittin. Arkadan bir ömür boyu yetecek kadar baktım ve seni düşündüm.

Aramadın birkaç gün. Her telefon çaldığında sensin diye açtım. Ama hayal kırıklığıydı her duyduğum ses. Senin dışında herkes arıyordu. Bir sen aramadın. Artık umudumu kesmiştim. Kafedeki heyecan bile yetti bana. O kadarı bile aşkın kokusunu getirmişti. Güzel şeydi be aşk. Bir başkasını düşünürken gülümsemek, bir film seyrederken ağlamak, özlemek güzel şeydi…

Çiseleyen yağmurda yürüyordum. Telefonum çaldı. Açtığımda nefesim kesilmişti. Sendin arayan. “Bir saat sonra uygunsan buluşalım mı?” dedin. “Tamam”  diyebildim. Bir saat bir yıl gibi geldi bana. Buluşacağımız kafeye birkaç durak kala indim otobüsten. Heyecandan yerimde duramıyordum. Koştum bir süre. Yarım yamalak şarkılar söylüyordum. Kendi kendime konuşuyordum. Aşk delilikti.

Kafeye geldiğimde oturuyordun. Elini sıktığımda bacaklarım titriyordu. Ne kadar samimiydin. Gözlerinin içi gülüyordu. Ve hoş geldin aşk dedim. Ortaya karışık pizza söyledik. Ve elma dilimli patates. Arkasından çay. Çaylar yemekten önce gelsin dedin. Uzun süre konuşamadım. Ellerini tutmak istedim vazgeçtim. Sanki yıllardır tanışıyor gibiydik yemeğimizi yerken. Ayrılmak istemiyordum senden. Gün bitmese diye yalvarıyordum. Her şeyin sonu olduğu gibi günün de sonu vardı. Birkaç saat sonra gidecektin. Sensizliğe nasıl katlanacaktım? Aşk sendin.

Her telefon açışında “Hayatımın anlamı” diye açman beni bitiriyordu. Daha önce hiç kimse böyle söylememişti. Senden önce de aşk girmişti hayatıma ama sen bana aşta güvenin ne kadar önemli olduğunu öğrettin. Sana güvendim. İlk defa birinin gözlerine inanarak baktım. “Sen hep hayatımda olacaksın, öyle kaçış yok” dedin ya, günlerce ağladım. Aşk sonunda bana da uğramıştı. Aşktan, seni kaybetmekten, gördüğüm bu rüyadan uyanmaktan korkuyordum. Biz olamamaktan korkuyordum. Aşk vazgeçememekti.

Hep aynı mekân, aynı menü ve aynı gün buluşuyorduk. Karışık pizza, elma dilimli patates ve çay. Artık biz olmuştuk. Olmuş muyduk? Olmuştuk galiba. Tüm çıplaklığımla sana gelmiştim. Koşulsuz ve beklentisiz. Başkasına bakmış mıydın aşkla? Sevmiş miydin delice? Düşünmesi bile kötüydü. Ağlamaya başladım.” Kafayı sıyırdım” dedim kendi kendime. Sanki senden önce yaşamamış gibiydim. Seninle nefes almaya başlamıştım. Sensiz sudan çıkmış balık gibiydim. Yaşamam çok zordu. Aşk ne güzel şeydi seninle. Hayatımın her anında ol istiyordum. Aşk sonsuzluktu benim için. Sen de sonsuzum ol istiyordum. Aşk hangi renkti bilmiyordum ama benim için aşkın rengi sendin….

 

 

 

                                                            

 

 

                

Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
İtalya- Pisa
İtalya- Pisa
 İtalya-Venedik
İtalya-Venedik